Luister naar mij.
Ik wil hier niet weg. Waarom zou iemand dat willen?
We horen hier dingen over de buitenwereld.
Over atollen en H-bommen testen.
Je weet toch hoe een waterstofbom werkt?
Met waterstof. - Dat is grappig.
Baas? - Andere bommen exploderen, toch?
Maar de waterstof bom niet. Die implodeert.
Die creëert een explosie van duizenden miljoenen graden.
Begrijp je dat? - Ik begrijp het.
Wat doe je?
Wat is er met jullie aan de hand?
Hen vangen, niet vermoorden. - Hij besprong ons.
Help mij met hem. Hij moet naar de ziekenzaal.
Jij niet. Ga een wandelingetje maken.
Kom op. Hier krijg ik op mijn lazer voor van Cawley.
Hij hoefde niet te sterven, ik heb het gezien.
Alsjeblieft.
Ik ben het niet.
Laeddis.
Je zei mij dat ik bevrijd zou worden.
Je hebt het beloofd.
Je hebt gelogen. - Laeddis?
Dat is verdomd grappig.
Jouw stem... - Herken je die niet?
Na al die gesprekken die we hadden? Na alle leugens die je mij vertelde?
Laat me je gezicht zien. - Ze zeggen dat ik nu van hen ben.
Ze zeggen dat ik hier nooit meer wegga.
Je lucifer gaat zo uit.
Laat me nu je gezicht zien. - Waarom?
Zodat je nog meer tegen me kunt liegen?
Dit gaat niet over de waarheid. - Jawel.
Het gaat over de waarheid blootleggen. - Het gaat over jou.
En Laeddis. Daar ging het altijd over.
Ik was een bijkomstigheid. Een manier om binnen te komen.
George Noyce?
Dat kan niet. Je kunt hier niet zijn. - Vind je dat leuk?
Wat bedoel je? - Door jouw praatjes zit ik hier weer.
Hoe hebben ze jou uit Denham gekregen? Ik maak het wel in orde.
Ik kom er nu nooit meer uit. Eén keer wel, nooit twee keer.
Hoe ben jij hier terechtgekomen? - Ze wisten het.
Alles wat je van plan was. Het hele plan.
Dit is een spel. Allemaal voor jou.
Jij onderzoekt niets. Je bent een rat in een doolhof.
Je hebt het verkeerd.
Echt? Ben je veel alleen geweest sinds je hier kwam?
Ik was met mijn partner. - Daar heb je toch nog nooit mee gewerkt?
Hij is een US Marshal. - Je hebt nog nooit met hem gewerkt toch?
Ik ken mensen. Ik vertrouw deze man.
Dan hebben ze al gewonnen.
Ze gaan me meenemen naar de vuurtoren.
Ze gaan in mijn hersenen snijden. En ik zit hier alleen maar door jou.
Ik haal je hier uit, je gaat niet naar de vuurtoren.
Je kunt de waarheid niet onthullen en tegelijkertijd Laeddis vermoorden.
Je moet een keuze maken. Dat begrijp je toch wel?
Ik ben hier niet om iemand te vermoorden. - Leugenaar.
Ik ga ze niet vermoorden. Dat zweer ik.
Ze is dood. Laat haar gaan.
- Vertel het hem, Teddy.
Vertel hem waarom.
Je moet het doen. Er is geen andere manier.
Laat het gaan. - Vertel hem over de dag dat je mij geluk bracht.
Je moet het doen.
Ik zei je dat mijn hart brak en jij vroeg mij waarom.
Ze kloten met je hoofd.
En ik zei dat het van geluk was. - Ze gaat je vermoorden.
Wil je de waarheid onthullen? Dan moet je haar laten gaan.
Dat kan ik niet. - Je moet haar laten gaan.
Dat kan ik niet.
Dan zul je dit eiland nooit verlaten.
Hij is niet op deze afdeling.
Hij is overgeplaatst.
Als hij niet op afdeling A is, kan hij maar op één plek zijn.
De vuurtoren.
Er zijn problemen. McPherson en Cawley zijn in het gebouw.
Hij hoorde dat een broeder een patiënt molesteerde.
Ze zoeken hem overal. Ze zijn nu naar het dak toe.
Laten we maken dat we hier wegkomen.
Loop door. We horen hier.
Wat is er met jou gebeurd? - Wat bedoel je?
Waar was je?
Nadat we die kerel naar de ziekenzaal hadden gebracht maakte ik een omweg.
Naar de dossiers van de patiënten. Heb jij Laeddis gevonden?
Ik heb hem nooit gevonden.
Ik heb het één na beste. Zijn opnameformulier.
Er zaten geen aantekeningen in, geen rapporten van incidenten...
geen foto's. Alleen dit. Dat is vreemd.
Kijk maar eens. - Ik kijk er later wel naar.
Wat is er aan de hand. - Niets. Ik kijk er later wel naar.
Ashcliffe is die kant op. - Ik ga niet naar Ashcliffe.
Ik ga naar die vuurtoren. Kijken wat er aan de hand is op dit eiland.
Daar is het.
We zijn te ver naar het Zuiden. We moeten terug.
We komen die rotsen nooit over.
Er kan een weg achter die bomen zijn, misschien een pad om de rotsen heen naar de vuurtoren toe.
Kom op. - Waarom? We hebben het opnameformulier.
Dat is het bewijs dat er 67ste patiënt is. Wat zij herhaaldelijk zeiden bestaat niet.
Ik ga naar die vuurtoren. Begrijp je dat?
Hoe kan ik je tegenhouden? - Waarom zou je dat willen?
Omdat naar beneden klimmen in het donker zelfmoord is.
Goed, blijf jij dan maar zitten.
Jij hebt mij hier ingebracht. En nu zitten we vast op deze rots.
Op dit eiland. We kunnen alleen elkaar maar vertrouwen.
En nu doe je alsof... - Als wat?
Hoe doe ik?
Wat is er gebeurd in die cellen?
Hoe zou het weer in Portland zijn?
Ik kom uit Seattle.
Seattle?
Ik ga door. Alleen.
Ik ga met je mee. - Ik zei, alleen.
Goed.
Ik wist dat het niet lang zou duren. Maar het was vloed.
Kom op.
Waar ben je?
Wie ben jij? - Ik ben Teddy Daniels.
Ik ben een agent. - Jij bent de Marshal.
Dat klopt.
Wil jij je hand achter je rug weghalen? - Waarom?
Waarom?
Ik wil zeker weten dat wat jij vasthoudt mij geen pijn zal doen.
Ik hou dit, als jij dat niet erg vindt.
Prima.
Jij bent Rachel Solando. De echte.
Heb jij je kinderen vermoord?
Ik heb nooit kinderen gehad. Ik ben nooit getrouwd geweest.
Voordat ik een patiënt was in Ashcliffe heb ik hier gewerkt.
Was jij een verpleegster?
Ik was een dokter.
Denk jij dat ik gek ben? - Nee.
Als ik zeg dat ik niet gek ben, helpt dat niet veel, ofwel?
Dat is de absurde genialiteit ervan.
Mensen zeggen tegen de wereld dat je gek bent.
En al jouw protesten voor het tegenovergestelde bevestigt hen alleen maar.
Ik volg je niet. - Als je gek wordt verklaard...
en alles wat je doet, gedeelte van die waanzin genoemd wordt...
redelijke protesten, of ontkenning, logische angsten, paranoia.
Overlevingsinstincten zijn overlevingsmechanismen.
Jij bent slimmer dan je er uitziet. Dat is waarschijnlijk niet iets goeds.
Vertel mij eens iets. - Ja.
Wat is er met jou gebeurd?
Ik begon vragen te stellen over die grote ladingen Sodium Amytal.
Een op opium gebaseerd hallucinogeen. - Psychotropische drugs.
Ik stelde ook vragen over de operaties.
Heb je ooit gehoord over prefrontale hersenoperatie'?
Ze geven de patiënt een elektroshock, dan gaan ze door het oog...
met een punthouweel.
Halen er wat zenuwcellen uit.
Maakt een patiënt veel gehoorzamer. Handelbaar.
Het is barbaars. Gewetenloos.
Weet jij hoe pijn het lichaam binnenkomt?
Dat hangt er van af waar je gewond bent. - Nee.
Het heeft niets met vlees te maken. De hersenen beheersen de pijn.
De hersenen beheersen angst. Empathie, slaap, honger, boosheid, alles.
Als je dat zou kunnen beheersen?
De hersenen? - Een man opnieuw creëren.
Zodat hij geen pijn meer voelt. Of liefde, of sympathie.
Een man die niet verhoord kan worden, omdat hij geen herinnering heeft om te bekennen.
Je kunt nooit al iemands herinneringen wegnemen. Nooit.
De Noord Koreanen gebruikten Amerikaanse krijgsgevangenen tijdens hun hersenspoeling...
experimenten ze veranderde soldaten in verraders, dat doen ze hier.
Ze creëren geesten om de wereld in te gaan en...
die doen dan dingen die normale mannen nooit zouden doen.
Dat soort kennis, dat duurt jaren.
Jaren van research, honderden patiënten om op te experimenteren.
Over 50 jaar zeggen de mensen, 'hier is het allemaal begonnen'.
De Nazi's gebruikten de Joden, de Russen de gevangenen...
en wij hebben patiënten getest. Op Shutter Island.
Dat doen ze niet.
Jij begrijpt het toch, dat ze jou niet kunnen laten gaan.
Ik ben een Federaal Marshal, ze kunnen mij niet tegenhouden.
Ik was een vooraanstaande psychiater, uit een vooraanstaande familie.
Dat maakte niet uit.
Zijn er trauma's in jouw verleden?
Ja. Waarom zou dat iets uitmaken?
Omdat ze verwijzen naar een gebeurtenis uit jouw verleden...
en dan zeggen ze dat is de reden dat jij je verstand verloor.
Zodat, als ze jou hier opnemen, dat jouw vrienden en collega's...
zullen zeggen, 'natuurlijk is hij geknapt'.
Logisch na wat hij doorgemaakt heeft. - Dat kunnen ze over iedereen zeggen.
Wie dan ook. - Ze zullen het over jou zeggen.
Hoe is het met je hoofd? - Mijn hoofd?
Vreemde dromen de laatste tijd? Slaapproblemen?
Hoofdpijn? - Migraine.
Je hebt toch geen pillen geslikt? Aspirine?
Ja, aspirine.
Je at het eten uit het restaurant en dronk de koffie die zij je gaven...
heb je tenminste je eigen sigaretten gerookt?
Nee, dat heb ik niet.
Het duurt 36 à 48 uur voordat narcoleptische narcotica...
effect heeft in de bloedbaan.
Je raakt eerst verlamd.
Eerst je vingertoppen, en uiteindelijk je hele hand.
Heb je nachtmerries gehad?
Wat gebeurt er in die vuurtoren? Vertel het mij.
Hersenschirurgie.
Ze hebben dat van de Nazi's geleerd.
Daar creëren ze de geesten.
Wie op dit eiland weet hierover?
Iedereen. - De verpleegsters, de broeders?
Die weten dat echt niet. - Iedereen.
Je kunt hier niet blijven.
Ze denken dat ik dood ben. Als ze jou gaan zoeken vinden ze mij misschien ook.
Je moet weggaan.
Ik kom terug voor je. - Dan ben ik er niet. Elke avond een andere plek.
Ik kan je van dit eiland halen. - Heb je nu niets gehoord?
Je kunt alleen met een veerboot van dit eiland af, en zij beheren die.
Je zult hier nooit weggaan.
Ik had een vriend, gisteren was ik bij hem maar we werden gescheiden.
Heb jij hem gezien? - Marshal...
je hebt geen vrienden.
Daar ben je.
We vroegen ons al af wanneer je op zou komen dagen.
Ga zitten. Stap in.
Was je aan het wandelen?
Ik was wat aan het rondkijken.
Was je aan het genieten van Gods nieuwste gift?
Wat? - Gods gift.
Het geweld.
Toen ik thuis naar beneden ging en die boom zag in mijn woonkamer...
die naar mij reikte als een Goddelijke hand...
God houdt van geweld.
Dat had ik nog niet opgemerkt. - Natuurlijk wel.
Waarom is daar anders zo veel van? Het zit in ons. Dat is wat we zijn.
We leiden oorlogen, we verbranden offers, we roven en plunderen...
en scheuren aan het vlees van onze broeders. Waarom? Omdat God ons geweld heeft gegeven...
om te leiden ter ere van Hem.
Ik dacht dat God ons morele opdrachten gaf.
Er is geen morele opdracht zo puur als deze storm.
Er is helemaal geen morele opdracht. Alleen dit.
Kan mijn geweld die van jou overwinnen?
Ik ben niet gewelddadig. - Ja, dat ben je wel.
Jij bent zo gewelddadig als wat.
Dat weet ik, omdat ik zo gewelddadig ben als wat.
Als de dwang van de maatschappij opgeheven was...
en als ik het enige was dat er stond tussen een maaltijd...
zou jij mijn kop met een steen inslaan en mijn vlezige delen eten.
Ja toch?
Cawley denk dat jij naïef bent, dat jij gecontroleerd kunt worden, maar ik weet beter.
Je kent mij niet. - Ik ken jou.
Wij kennen elkaar al eeuwen.
Als ik mijn tanden nu in jouw oog zou zetten...
zou jij mij dan kunnen tegenhouden voordat ik jou blind zou maken?
Dat zou ik proberen.
Zo mag ik het horen.
Waar heb jij gezeten?
Ronddwalen.
Je vertrekt morgen nu Rachel gevonden is.
Natuurlijk.
Grote bijeenkomst? - Ja.
Blijkbaar was er een ongeïdentificeerde man in afdeling C gisteren.
Hij overmeesterde een zeer gevaarlijke patiënt. - Is dat zo?
Hij had gesprek met een schizofreen, George Noyce.
Die Noyce, zoals je hem noemde, heeft waanvoorstellingen?
Erg extreem. Vrij ontstellend.
Eigenlijk werd twee weken geleden een patiënt zo gek van een verhaal van hem...
dat hij hem in elkaar sloeg.
Sigaret?
Nee, ik ben gestopt.
Dus, je neemt de veerboot?
We hebben alles waarvoor we kwamen.
We?
Daarover gesproken... heeft u hem gezien, dokter?
Wie?
M'n partner Chuck.
Je bent verkeerd, je kwam hier alleen.
Ik heb hier iets waardevols gecreëerd. En zoiets wordt meestal verkeerd begrepen...
iedereen wil altijd al even snel herstellen.
Ik moest iets doen dat mensen niet begrepen en ik geef niet op zonder gevecht.
Dat merk ik.
Vertel me nog eens over je partner.
Wat voor partner?
Marshal.
Gaan we ergens heen?
Ik ga gewoon naar de veerboot.
Dat is de andere kant op.
Als je even wacht, dan laat ik iemand je brengen.
Wat is dit, dokter?
Enkel een kalmerend middel. Als voorzorgsmaatregel.
Als voorzorgsmaatregel?
Wat ga je doen?
Me vermoorden?
Denk je dat je het verdient? - Waarvoor?
Je uitdagen? Sorry, wat daagt jou niet uit?
Opmerkingen, woorden... - Nazi's.
Nou, dat ook.
En natuurlijk herinneringen, dromen.
Wist je dat het woord trauma uit het Grieks stamt?
En wat is het Duitse woord voor 'droom'?
Traum.
De wonden halen het meeste uit jou.
Jij bent gewond.
En ga je niet akkoord, als je een monster ziet...
je het moet stoppen?
Ja, ik ga akkoord. - Ja.
Ik dacht dat we een uur geleden al gedaan hadden?
Ze zeiden dat we naar de eerste moeten. - Hoelang ben je al bezig?
Achttien uur aan één stuk. - Mooi salaris.
Wat doe je, schat?
Je moet naar de veerboot. - Nee.
Als de wereld denkt dat Chuck dood is...
dan is hij een project voor hun experimenten.
Er is maar één plek waar ze hem heen kunnen brengen.
Als je daar gaat, sterf je.
Hij was m'n partner, ik moet hem gaan bevrijden.
Ik kan niemand meer verliezen.
Ga niet, Teddy. Doe dit alsjeblieft niet.
Het spijt me, lieverd.
Ik hou van dit ding omdat jij het me gaf.
Maar de waarheid is...
dat het een verdomd lelijke das is.
Nee.
Niet bewegen! Blijf waar je bent.
Ga je me vermoorden?
Nee, dat doe ik niet.
Waarom ben je nat, schatje?
Wat zei je? - Dat heb je wel gehoord.
Het geweer is trouwens leeg.
Ga zitten.
Droog jezelf in Godsnaam, zo word je nog verkouden.
Juist.
Hoe erg heb jij de bewaker verwond?
Ik weet niet waar je het over hebt.
Ja, hij is hier.
Laat Dr Sheehan naar je man kijken, voordat je hem naar huis stuurt.
Dus hij kwam met de veerboot, deze morgen?
Niet precies.
Je hebt m'n auto opgeblazen. Ik was er echt aan gehecht.
Dan spijt het me zeer.
Het trauma wordt erger.
Heb je hallucinaties?
Ik hou van je, Teddy. Deze plek wordt je einde.
Ik ben niet gek. - Het wordt erger.
Weet ik. Dr Solando...
vertelde me over de antipsychotica. - Is dat zo?
Wanneer dan? - Ik vond haar in een grot...
maar je kan nooit bij haar. - Dat betwijfel ik niet...
want ze bestaat niet.
Je waanvoorstellingen zijn erger dan ik dacht.
En je zit niet aan antipsychotica.
Je neemt niets in, eigenlijk.
Wat is dit dan, verdorie? - Afkicken.
Van wat? Ik heb niets gedronken sinds ik op dit eiland ben.
Chlorepramazine.
Ik hou niet zo van farmacologie, maar ik in jouw geval...
Chlorpra...wat? - Chlorpramazine.
Hetzelfde spul dat we je de voorbije 24 maanden hebben gegeven.
Dus de voorbije twee jaar geeft iemand me stiekem drugs in Boston?
Niet Boston. Hier.
Je bent al twee jaar hier. Een patiënt.
Na alles wat ik hier gezien heb, denk je dat je me krankzinnig kan maken?
Weet je wel met welk soort mensen ik omga elke dag? US Marshal, verdorie.
Jij was een US Marshal. Hier is een kopie van het opnameformulier.
Je brak C4 binnen, bewijs van de 67ste patiënt hier...
als je op het platteland was geraakt, had je alles laten ontploffen.
Wacht... - Toen had je geen tijd, lees het nu maar.
Doe maar.
Patiënt is erg intelligent, en heeft erge waanvoorstellingen...
een onderscheiden oorlogsveteraan.
Aanwezig bij de bevrijding van Dachau.
Voormalig US Marshal toonde geen spijt voor z'n daden...
omdat hij ontkent. De daad vond nooit plaats. Fantaseert veel...
daardoor ontkent hij zijn acties.
Ik heb genoeg van deze onzin. Waar is m'n partner? Chuck.
Laten we dit anders proberen. De meisjesnaam van je vrouw was Chanal?
Heb ik het juist? - Praat niet over haar...
Ik moet wel, vrees ik.
Wat hebben deze vier namen gemeen?
Het is je regel van vier. Wat zie je, Andrew?
Als je m'n partner iets aangedaan hebt, is dat overtreding van...
Focus, Andrew. Wat zie je?
De namen. Ze hebben dezelfde letters.
Edward Daniels heeft precies dezelfde 13 letters als Andrew Laeddis.
Dezelfde als Rachel Solando en Dolores Chanal. Allen anagrammen.
Wat een tactiek. Het werkt niet op mij.
Je kwam voor de waarheid, hier is het.
Je heet Andrew Laeddis. De 67e patiënt ben jij, Andrew.
Dat is onzin. - Je bent hier beoordeeld 24 maanden geleden...
je misdaad is vreselijk. Toen je jezelf niet kon vergeven...
heb je een andere zelf gecreëerd.
Laten we het op de feiten houden...
Je hebt een verhaal bedacht, waarin jij geen moordenaar bent.
Maar een held, nog steeds een US Marshal. Je bent in Ashcliffe alleen voor de zaak.
En je hebt een samenzwering ontdekt, dus wat we je ook vertellen over jezelf...
kun jij wegpoetsen als leugens, Andrew.
Ik heet Edward Daniels.
Ik onderzoek je fantasie nu al twee jaar, ik ken elk detail.
Patiënt 67, de storm, Rachel Solando je vermiste partner.
Jouw dromen elke nacht. Jij was wel in Dachau maar je hebt geen bewakers vermoord.
Ik zou je graag in je fantasiewereld laten leven, heel graag zelfs.
Maar je bent gewelddadig, en getraind. Je bent onze gevaarlijkste patiënt.
Je hebt broeders en andere patiënten verwond, twee weken geleden...
heb je zelfs George Noyce aangevallen.
Nee, ik heb je wel in de gaten, dokter. Jij hebt Noyce in elkaar laten slaan.
Natuurlijk niet. - Waarom zou ik hem dan aanraken?
Omdat hij je Laeddis noemde. En je doet alles om hem niet te zijn.
Ik heb een afschrift van het gesprek, zo gebeurde het gisteren:
Dit gaat om jou, en Laeddis, daar is het altijd over gegaan.
Nee. Hij zegt dat hem om mij én Laeddis gaat.
Jij vroeg hem wat er met zijn gezicht gebeurd was, en ik citeer...
'Jij hebt dit gedaan'.
Nee, hij bedoelde dat het... - Je had hem bijna vermoord.
De directeur en de raad van toezicht vragen om een beslissing.
Tenzij we jou nu weer in gezonde geestelijke staat kunnen krijgen...
zullen er permanente maatregelen genomen worden zodat je nooit iemand meer pijn kunt doen.
Ze zullen je hersenzenuw doorsnijden Andrew.
Ja, ik begrijp het. Heel goed zelfs.
Als ik niet met uw spelletjes meedoe...
zal Dr. Naehring mij in één van zijn geesten veranderen.
Maar hoe zit het met mijn partner.
Ga je tegen de regering zeggen dat hij een verdedigingssysteem is?
Hallo, baas.
Wat is er hier aan de hand?
Werk jij voor hem?
Sorry, er was geen andere manier. Iemand moest op je letten, je behoeden.
Mij elke minuut in de gaten houden.
Wie ben jij?
Herken je mij niet, Andrew?
Ik ben je psychiater, al 2 jaar.
Ik ben Lester Sheehan.
Ik heb je over mijn vrouw verteld. - Ja, ik weet het.
Ik ben over een rots geklommen om je te pakken, ik vertrouwde je.
Ik heb alles geriskeerd om achter je aan te komen, alles.
Ik weet het. - We hebben niet veel tijd meer.
Ik heb gezworen aan de raad van toezicht dat ik een fantastisch rollenspel zou creëren.
Ooit vertoond in de psychiatrie, en dat ik je terug zou halen.
Dat als we je dit uit zouden laten spelen, je zou zien hoe onwaar en onmogelijk dit is.
Je hebt de boel twee dagen bekeken, waar zijn de Nazi experimenten.
De satanische operatiekamers?
Andrew, luister naar me.
Als wij falen met jou, dan zal alles hier in diskrediet gebracht worden.
We zitten hier op de front linie van de oorlog, Edward.
Het hangt nu allemaal van jou af.
Niemand bewegen!
Andrew, nee! - Ik heet Edward Daniels.
Deze is geladen, dat kan ik aan het gewicht voelen.
En dat is uw wapen, Marshal. Weet u dat zeker?
Mijn initialen zijn op de zijkant er zit een deuk in de loop...
van de dag dat Philip Stacks op me schoot. Dit keer verkloot je me niet, dokter.
Schiet dan maar, alleen zo kan je van dit eiland afkomen.
Andrew, niet doen.
Mijn pistool...
Wat hebben jullie met mijn pistool gedaan? - Het is maar speelgoed.
Wij vertellen jou de waarheid.
Dolores was gek, manisch depressief en suïcidaal.
Jij dronk, negeerde wat iedereen tegen je zei...
jij ging naar dat boothuis, nadat zij expres jouw appartement in de brand had gezet.
Je kinderen.
Simon, Andrew... - Ik heb nooit kinderen gehad.
Je vrouw heeft ze verdronken, bij het huisje aan het meer.
En hier het kleine meisje waar je veel over droomt, elke nacht.
Ik heb nooit een kleine meid gehad. - Die steeds zei dat je haar moest redden.
Red ze allemaal, je dochter...
Rachel, of wou je ook ontkennen dat zij ooit geleefd heeft.
Nou?
Het spijt me zo, lieverd.
Ik zei toch dat je hier niet komen moest.
Ik heb het je toch gezegd dat dit het einde van jou is.
Ik ben er weer. We hebben hem net buiten Oklahoma gepakt.
Tien plaatsen waar ik moest stoppen tussen hier en Tulsa, ik kan wel een week slapen.
Liefje? Waarom ben je helemaal nat?
Ik heb je gemist.
Ik wil naar huis.
Je bent al thuis.
Waar zijn de kinderen?
Die zijn op school.
Het is zaterdag, lieverd. Dan is er geen school.
Mijn school wel.
Laten we ze bij de tafel zetten.
Dan drogen we ze af. We trekken hen andere kleren aan.
Ze zullen onze levende poppen zijn.
Morgen kunnen we picknicken met hen.
Heb je ooit van mij gehouden, Dolores?
Hou dan op met praten.
Ik hou van je.
Laat mij vrij.
We geven ze wel een bad.
Lieverd, ik hou van je. - Ik ook van jou.
Ik hou zoveel van je.
Andrew, kun je mij horen? - Rachel.
Welke Rachel?
Rachel Laeddis, mijn dochter.
Waarom ben jij hier?
Omdat ik mijn vrouw vermoord heb. - En waarom heb je dat gedaan?
Omdat zij onze kinderen vermoord heeft.
Ze zei dat ik het los moest laten.
Wie is Teddy Daniels? - Hij bestaat niet.
Rachel Solano ook niet. Ik heb hen verzonnen.
Waarom? - Je moet het zeggen.
Nadat ze eerst geprobeerd had zelfmoord te plegen...
vertelde Dolores mij dat ze een insect had.
Die in haar hersenen zat.
Ze kon hem voelen kloppen in haar schedel.
Voor de lol aan draadjes trekken.
Dat heeft ze mij verteld. En ik luisterde niet.
Ik hield zo veel van haar. - Waarom heb je hen verzonnen?
Omdat ik niet wil weten dat Dolores onze kinderen heeft vermoord.
Ik heb ze vermoord, omdat ik haar geen hulp geboden heb.
Ik heb ze dus vermoord.
Dit is mijn angst, Andrew. We hadden al eerder een doorbraak.
Negen maanden geleden, maar toen herviel je terug.
Dat kan ik me niet meer herinneren. - Dat weet ik.
Je bent gereset. Net als een band die constant maar door speelt.
Ik hoop dat wat we nu gedaan hebben, genoeg is om het te stoppen...
maar ik moet weten of je nu de realiteit geaccepteerd hebt.
U bent mij achterna gekomen, dokter.
U probeerde mij te helpen toen niemand dat meer wou.
Ik heet Andrew Laeddis...
en ik heb mijn vrouw vermoord in de lente van 1952.
Hoe gaat het met je deze morgen?
Goed! En met jou? - Ik mag niet klagen.
Dus wat wordt onze volgende stap?
Zeg jij het maar.
Ik zal eerst van deze rots af moeten.
En terug naar het vaste land. Wat er hier ook gaande is, het is slecht.
Maak jij je maar geen zorgen, ze zullen jou niet krijgen.
Dat is waar, we zijn te slim voor hen.
Ja, dat zijn we, of niet soms.
Weet je wat ik me afvraag door deze plek? - Wat is dat dan?
Wat nou erger is, leven als een monster of sterven als een goed mens?
Teddy?
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Synced door Gallotti Gedownload van www.ondertitel.com